کلاس و مشکلات آموزشی
دیروز جلسه گروه های آموزشی در مقطع راهنمایی بود. که هر سه ماه یک بار تشکیل می شود
و موضوع این جلسه کار گاه سنجش و ارزشیابی بود . آقای بحیرایی از آموزش سازمان استان همدان ،
در مورد ارزشیابی جدید و روشهای ارزشیابی صحبت کرد . که به شدت مورد انتقاد همکاران قرار گرفت
که این روش های جدید متناسب با امکانات مدارس ما نیست .
پیدا کنم البته پیدا شد ولی یا در دسترس نبودند یا سوالات ناقص بودند که قابل استفاده نبود .
بهتر است در هر مقطع تحصیلی همکاران دبیر نمونه سوالات امتخانی خود را برای استفاده دیگران
ارائه دهند تا از تجربیات یکدیگر استفاده کنند .
آنها طی دستور العملی فقط ۲۴ ساعت تدریس در هفته ملاک فرار گرفت . این در حالی است که
طبق بخشنامه های آموزش و پرورش بیشتر از ۲۳ ساعت تدریس در هفته برای معلمان حق التدریس
ممنوع بوده است . ( تا سال ۸۲ ) و این دو مورد کاملا متناقض اند . البته ادارات آموزش و پرورش
خودشان این موضوع را قبول دارند . ولی می گویند به ما ربطی ندارد و دستور وزارتخانه است .
از این گونه تناقضات در قوانین و بخشنامه ها بسیار است .
امسال بیشترین مشکل برای همکاران سرویس رفت وبرگشت مدرسه است .چه کسانی که به روستا میروند وچه آنهایی که در شهر به سر کار می روند .در روستاهای پر جمعیت که مدارس بزرگتری دارند و تعداد معلمان زیادتر است از مینی بوس استفاده می کنند که نسبت به سال گذشته کرایه آنها دو برابر شده است . ودر جاهایی که 3 یا 4 معلم دارند با کمبود بنزین هزینه بسیار زیادی را می پردازند
در شهر هم تاکسی به موقع پیدا نمی شود و در هر مسیر مسافر زیاد است ورفت و آمد مشکل .
معنی صرفه جویی در آموزش و پرورش را تازه دارم می فهمم .در روز سازماندهی در هر رشته چند معلم مازاد اعلام شد یعنی کلاس درس به آنها نرسید .وقتی پرس وجو کردم متوجه شدم که به دستور مقامات بالا در آموزش وپرورش میانگین نفرات کلاس درهر منطقه از ۲۲ نفر به ۲۵ نفر رسیده است .
یعنی باید کلاس های۳۵ یا ۴۰ نفره داشته باشیم تا جبران کلاس های ۱۵ نفره در روستاها باشد.
و به این ترتیب میانگین به ۲۵ نفر می رسد .
برای این کار از تعداد کلاس در هر مدرسه کم شده و به تعداد دانش آموزان اضافه می شود .
و در بعضی از روستاها کل مدرسه منحل شده است
که به خیال خودشان صرفه جویی کرده اند .
این اتفاق در آموزش وپرورش منطقه جوکار و ملایر باعث بلاتکلیفی بسیاری از معلمان شده است.
در کوتاه مدت ممکن است کمی صرفه جویی شود ولی هزینه های رفت وآمد و هزینه های مهاجرت به شهر بسیار سنگین تر است .
و هزینه ترک تحصیل را هیچ کس نمی تواند محاسبه کند .
و ملاک مشخصی برای این انتصاب ها وجود ندارد . سیستم اداری باید به شکلی باشد که در درون
خودش افراد شایسته را برای پست های مهم اداری پرورش دهد. یا اینکه از تحصیلکرده های دانشگاهی
استفاده شود . به هر حال تا موقعی که به این ترتیب انتصاب ها صورت می گیرد ٬ امیدی به بهبودی
ادارات ما نمی رود .
ولی به نظر من شیوه امتیاز دهی خیلی ایراد دارد و بسیاری از بندهای فرم سازماندهی عادلانه و
کارشناسی شده نیست . که وقتی با رئیس یکی از مناطق آموزش و پرورش صحبت کردم کمی قانع
شدم که می گفت :همه جای آموزش و پرورش چنین است و ایراد دارد و بخشنامه ها از بالا دیکته
می شود وما هیچ اختیاری نداریم و شعار مدرسه محوری می دهند ولی هیچ اختیاری به مدرسه ها
وادارات نمی دهند .
گرچه این سد مدتهاست که شکسته بود . در چند سال اخیر امتحان نهایی خیلی بد برگزار شد .
و همان بهتر که از سال آینده نباشد . و امیدواریم که روش مناسبی انتخاب شود .
اردیبهشت آمد و باز معلمان با بی میلی از روز معلم صحبت می کنند . و بیشتر انتقاد می کنند و
اگر هم خوشحالی دیده می شود از این است که سال تحصیلی در حال تمام شدن است . کتاب ریاضی
در هر سه پایه به پایان رسیده . و با حل تمرین های دوره ای درس های گذشته را مجددا مرور می کنیم
که بسیار مفید است و دانش آموزان با علاقه دنبال می کنند . امسال از سال های گذشته زودتر کتاب را
تمام کردیم و نمونه سؤال بیشتری در کلاس کار شد .
آنها تمرین و مثال وجود ندارد . یعنی کتابها باهم هماهنگ نشده اند .به نظر می رسد که همه کتابها را
می توان باهم طوری ارتباط داد که مکمل هم باشند . مثلا یک متن انگلیسی در مورد همان موضوعی
باشد که در فارسی وجود دارد . و از نظر زمان بندی تدریس هم باید همزمان باشند .